Karacabey'de son günlerde yaşanan yangın haberleri yüreğimizi dağlıyor. Her gün bir yangın, her gün bir itfaiye aracının siren sesi... Bu manzara artık hepimizi derinden yaralıyor. Yaz aylarının gelmesiyle birlikte sıcaklıklar iyice arttı. Hava öyle bir noktaya geldi ki, en ufak bir kıvılcım bile büyük felaketlere dönüşebiliyor. Ne yazık ki, bu hassas dönemde bazılarımız hâlâ bilinçsizce davranıyor. Attığımız izmaritler, cam şişeler, çöpler... Her biri adeta bir yangın davetiyesi. En acısı ise dün yaşanan buğday tarlası yangını. Karacabey çiftçi memleketi, mahsuller tarlalarda. O çiftçimiz bir yıl boyunca ter dökmüş, emek vermiş, ürününün hasadını bekliyordu. Ama bir anda her şey kül oldu. Bir yıllık emek, bir yıllık hayal, göz açıp kapayıncaya kadar yok oldu. O çiftçinin yaşadığı acıyı hayal edebiliyor muyuz? Alın teriyle suladığı toprakların, umutla baktığı başakların alevler içinde kalması ne büyük bir yıkım. Lütfen artık duyarlı olalım. Bizim bir anlık dikkatsizliğimiz, birinin tüm yılını, emeğini, hayalini çalmasın. Sadece çiftçimizin değil, hepimizin doğasını, havasını, geleceğini yakmayalım. Unutmayalım ki Karacabey sadece bir ilçe değil, bu topraklarda yaşayan herkesin ortak evidir. Bu evi hep birlikte korumak zorundayız. Çevremizdeki insanları da uyaralım. Duyarlı olmayanları nazikçe ikaz edelim. Yangın riskine karşı tedbirli olalım. Ne emekler ziyan olsun ne de doğamız. Bu yangınlar bir uyarı olsun hepimize. Daha dikkatli, daha sorumlu, daha çevreci olma zamanıdır artık. Karacabey'imiz için, çiftçimiz için, doğamız için, geleceğimiz için. Yarınlarımız kül olmasın. Lütfen, bir kez daha düşünelim ve elimizden geleni yapalım. Çünkü bu toprakları korumak hepimizin sorumluluğu.